Czym jest sankcja kredytu darmowego?

Podstawa prawna

Podstawą sankcji jest art. 45 ustawy z dnia 12 maja 2011 r. o kredycie konsumenckim. Przepis przewiduje, że w razie naruszenia przez kredytodawcę wskazanych w nim obowiązków (m.in. dotyczących treści umowy i informacji przekazywanych konsumentowi), konsument — po złożeniu kredytodawcy pisemnego oświadczenia — zwraca kredyt bez odsetek i innych kosztów kredytu należnych kredytodawcy.

Jakie naruszenia bywają analizowane?

W praktyce analiza umów koncentruje się najczęściej na takich obszarach jak:

• nieprawidłowo wskazane RRSO (rzeczywista roczna stopa oprocentowania),
• nieprawidłowe określenie całkowitej kwoty kredytu lub całkowitego kosztu kredytu,
• naliczanie odsetek od skredytowanych kosztów (prowizji, składek ubezpieczeniowych),
• braki w informacji o prawie odstąpienia od umowy,
• braki w informacji o prawie do wcześniejszej spłaty i zasadach rozliczenia kosztów,
• niejasne zasady zmiany oprocentowania i opłat.

Samo wystąpienie jednego z powyższych elementów nie przesądza o zastosowaniu sankcji — każdą umowę trzeba ocenić indywidualnie, z uwzględnieniem orzecznictwa sądów polskich i Trybunału Sprawiedliwości UE.

Ograniczenia i terminy

Uprawnienie wygasa po upływie roku od dnia wykonania umowy. Sposób liczenia tego terminu bywa przedmiotem sporów i orzecznictwa — to jeden z powodów, dla których wstępny wynik automatycznej analizy zawsze wymaga weryfikacji przez specjalistę.

Czym jest to narzędzie — a czym nie jest

Serwis wykonuje wstępną, automatyczną analizę danych z ankiety, kalkulatora i treści umowy. Wskazuje obszary, które warto zweryfikować, braki danych i niespójności. Nie jest poradą prawną, nie wydaje osądu prawnego i nie gwarantuje żadnego rezultatu.

Więcej wyjaśnień

• Sankcja kredytu darmowego — pełne omówienie mechanizmu
• Art. 45 ustawy o kredycie konsumenckim — przesłanki i skutki
• Kredyt konsumencki — definicja i zakres ustawy

Prześlij umowę do analizy